Bank’s Show.


You and me, was het toen ook kalverliefde.
Wie weet is het wel de mooiste tijd uit je leven.
Misschien toch nog steeds de stille liefde.
Een Valentijnsdag van vorige week met een toepasselijke van de Bank Plaat.
Alles is weer te beluisteren in de nieuwe aflevering van de Bank Show.
Nu ook nu weer een aflevering met verschillende soorten muziek.
Met muziek om bij op de bank te hangen.
Het wachtwoord kun je krijgen door een persoonlijk bericht,
of via het reactie formulier op de weblog.
Welkom luisteraar bij een nieuwe aflevering van de “Bank’s Show”,
Ik wens je heel veel luisterplezier.
Op de pagina “Bank’s Radio” staat een player met alle shows die tot nu toe zijn gemaakt.

De volgende luisteraars hebben een verzoekje in de “Bank’s Show” aangevraagd:
Suske.
Sjoerd.
Peter & Petra.
Zilvertje.
Mizzd.
Beekblog.
Lies.
Bertie.

In het tweede uur:

Di Mario.
Yaron.
Shirel.
Boerin.


Gene Pitney – I’m gonna be strong.

Dit weekend een korte, maar wel zo mooie gouden terugblik, het is “Gene Pitney” met het
nummer “I’m gonna be strong”.
Gene Francis Pitney werd geboren in Hartford, Connecticut op 17 februari 1941 hij was een Amerikaans zanger en songwriter en was al sedert zijn jeugd actief in de amusementsbusiness.
Hij schreef in het begin van zijn muziekcarrière hits voor andere zangers, zoals “Hello Mary Lou” dat een succes werd voor “Ricky Nelson”, voor Roy Orbison schreef hij “Today’s Teardrops” met op de B-kant van de single de miljoenenhit “Blue Angel” en “The Crystals” scoorden een hit met “He’s a Rebel”.
Zijn eerste grote hit van hem zelf was in 1961 “Town without Pity”, wat de titels song van de
gelijknamige film waarvan de muziek werd geschreven door “Dimitri Tiomkin” met teksten van “Ned Washington”.
Het nummer werd voor een Academy Award genomineerd en werd Pitney’s eerste
Top 40 single.
In de jaren 60 volgden nog meer nummers zoals, “Only Love can break a Heart”, “Twenty Four Hours from Tulsa” en “She’s a Heartbreaker“.
Het nummer, de Gouden terugblik “I’m gonna be strong” werd geschreven door het beroemde duo “Barry Mann” en “Cynthia Weil” en werd als eerste opgenomen door “Frankie Laine” in 1963 en uitgebracht op single bij Columbia Records.
Het werd echter pas een grote hit in 1964, toen Gene Pitney zijn versie uitbracht op single en werd later meerde keren gecoverd.
Toen zijn populariteit in de Verenigde Staten afnam, genoot Pitney van een blijvende
populariteit in Europa.
Een Spaanstalig album “Español” werd goed verkocht in 1966 en daarnaast verscheen hij
regelmatig in de Britse hitlijsten tot 1970.
In Groot-Brittannië haalde hij in 1989 nog eens de hitparade met een duet versie met
Marc Almond” van zijn solohit uit 1968 “Something’s gotten hold of my Heart“.
Pitney werd in 2002 opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame hij was een onvermoeibaar artiest.
Hij overleed op 5 april 2006 in Cardiff, Wales op vijfenzestigjarige leeftijd
tijdens een tournee in Groot-Brittannië als gevolg van een hartstilstand in zijn slaap.
Dit weekend is deze artiest de Gouden terugblik in de Bankshow.

Buiten genieten.

Na weken kwakkelen, waarvan de laatste helemaal in de lappenmand,
voel ik me een stuk gezonder.
Eergisteren lopend naar de buurtsuup geweest en gisteren een wandeling gemaakt van een half uurtje.
Dat was een tijdje terug helemaal niet meer mogelijk.
Voel me gewoon een stuk beter dan voor mijn klachten, de cardioloog kan trots op me zijn.
Genoten van het koude weer, het was weer heerlijk om weer gewoon buiten te zijn.
De vijver is dicht gevroren, dat belooft wat de komende tijd want de winter lijkt nu echt
te beginnen.
Vandaag weer een wandeling maken en probeer zo langzaamaan weer opgaan bouwen tot het oude niveau.
Want van stil zitten word je ook niet gezonder en bewegen in de buitenlucht geeft ruimte in het hoofd.
Wat kan een mens weer genieten van gewone dingen als je ze een tijdje hebt moeten missen.

Klokje.

Zo heb ik ooit eens een paar jaar terug een elektronisch klokje in elkaar gesoldeerd.
Je kunt de datum, temperatuur en ja, de tijd op aflezen.
Het klokje staat op een plankje boven de apparatuur van de studio, handig als onder de opname de informatie nodig hebt.
Maar helaas bleef ik achter het voedingskabeltje haken en viel het klokje op de studiotafel.
Het gevolg een printbreuk zodat de display niet juist meer is af te lezen omdat een deel niet werkt.
Zo is het 11:?2 uur als ik de foto maak.
We kunnen niet leven zonder tijd, ten minste in deze tijd, vroeger was dat heel anders dan leefde men meer een dag en nacht ritme.
Maar om de afspraken en zo voort goed te synchroniseren in onze digitale wereld kunnen we niet zonder de klok.
Ga je op de klok zitten turen dan kan de tijd aardig traag gaan en als je wat aan het doen bent schiet de tijd zeker lekker op.
Vooral als je leuke dingen aan het doen bent lijkt de tijd sneller voorbij te gaan dan als je iets minder prettigs aan het doen bent.
Oftewel: “Time flies when you’re having fun”.
Ook is het relatief dat de tijd sneller gaat als je plezier hebt, er zijn meerder omstandigheden dat de tijd voor je gevoel sneller voorbij gaat.
Als je alleen al terug kijkt op je leven dan denk je ook van zo dat is snel voorbij gegaan, of wat dacht je van de vakantie of het weekend.
Maar waarom gaan dan de dingen die minder prettig of ronduit vervelend zijn niet snel voorbij, dat zouden we toch veel liever hebben.
Heeft een vervelende ervaring of omstandigheid meer tijd nodig om binnen te dringen of houden we die onbewust tegen, met als gevolg dat het nog langer duurt.
Wat wel weer een voordeel is dat we de vervelende dingen weer snel vergeten en de prettige dingen langer onthouden, tenminste dat geldt over het algemeen zo.
Maar goed, er is wat tijd verstreken tijdens het schrijven van dit logje, maar eigenlijk ging tijd gewoon door onafhankelijk of je de klok wel of niet goed kon aflezen.

Weer terug.

knock, knock how is there?
It’s me, tenminste dat denk ik.
Na een weekje afwezigheid ga ik proberen weer regelmatig te loggen en deze week de Bankshow van vorige week op te nemen.
Had voor mijn ziekte pauze al een tijdje last van de griep, maar de griep vloerde me vorige week helemaal, Knock-out.
Voel me nog wel moe en slapjes, maar dat is niet vreemd als je bijna een week op thee en water aangevuld met wat droge rijst hebt geleefd.
Het voordeel daarvan is dat je jezelf geen zorgen hoeft te maken of je voldoende te eten in huis hebt.
Zo langzamer hand ben ik wat stevigere kost aan het eten en heb zelfs gisterochtend mijn eerste kopje koffie gedronken.
Het bed is verschoond, de was is gedaan en het is tijd om met een schone lei verder te gaan.
Maar rustig aan beginnen en dan zie ik wel hoe het de komende de dagen gaat.